غزلیات
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۷۶۱
تا تو ز هستی خود زیر و زبر نگردی در نیستی مطلق مرغی بپر نگردی زین ابر تر چو باران بیرون شو و سفر کن زیرا که بی سفر تو هر…
غزل شمارهٔ ۷۶۲
خطی از غالیه بر غالیهدان آوردی دل این سوخته را کار به جان آوردی نه که منشور نکویی تو بی طغرا بود رفتی از غالیه طغرا و ن…
غزل شمارهٔ ۷۶۳
با خط سرسبز بیرون آمدی آفت دلهای پرخون آمدی تا خط آوردی به خون عاشقان چست از بهر شبیخون آمدی در درون دل درآیی یک زمان شب…
غزل شمارهٔ ۷۶۴
ای لبت ختم کرده دلبندی بنده بودن تو را خداوندی آفتاب سپهر رویت را بر گرفته ز ره به فرزندی دیدهام آب زندگانی تو من بمیرم…
غزل شمارهٔ ۷۶۵
ای که با عاشقان نه پیوندی بی تو دل را کجاست خرسندی زهره دارد که پیش نرگس تو دم زند جادوی دماوندی من ز شوقت چو شمع میگری…
غزل شمارهٔ ۷۶۶
گر مرد این حدیثی زنار کفر بندی دین از تو دور دور است بر خویشتن چه خندی از کفر ناگذشته دعوی دین مکن تو گر محو کفر گردی بن…
غزل شمارهٔ ۷۶۷
ای کاش درد عشقت درمانپذیر بودی یا از تو جان و دل را یکدم گزیر بودی در آرزوی رویت چندین غمم نبودی گر در همه جهانت مثل و…
غزل شمارهٔ ۷۶۸
گر یار چنین سرکش و عیار نبودی حال من بیچاره چنین زار نبودی گر عشق بتان خنجر هجران نکشیدی در روی زمین خوشتر ازین کار نبود…
غزل شمارهٔ ۷۶۹
گر از همه عاشقان وفا دیدی چون من به وفای خود که را دیدی دانی تو که جز وفا ندیدی خود در جملهٔ عمر تا مرا دیدی من از تو به…
غزل شمارهٔ ۷۷۰
ای آنکه هیچ جایی آرام جان ندیدی رنج جهان کشیدی گنج جهان ندیدی هرچند جهد کردی کاری به سر نبردی چندان که پیش رفتی ره را کر…