غزلیات
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۴۲۱
در عشق تو من توام تو من باش یک پیرهن است گو دو تن باش چون یک تن را هزار جان است گو یک جان را هزار تن باش نی نی که نه یک …
غزل شمارهٔ ۴۲۲
منم اندر قلندری شده فاش در میان جماعتی اوباش همه افسوسخواره و همه رند همه دُردیکش و همه قلّاش ترک نیک و بد جهان گفته ک…
غزل شمارهٔ ۴۲۳
دستم نرسد به زلف چون شستش در پای از آن فتادم از دستش گر مرغ هوای او شوم شاید صد دام معنبر است در شستش از لب ندهد میی و م…
غزل شمارهٔ ۴۲۴
بیچاره دلم که نرگس مستش صد توبه به یک کرشمه بشکستش از شوق رخش چو مست شد چشمش از من چه عجب اگر شوم مستش دستآویزی شگرف می…
غزل شمارهٔ ۴۲۵
اگر دلم ببرد یار دلبری رسدش وگر بپروردم بندهپروری رسدش ز بس که من سر او دارم از قدم تا فرق گرم چو شمع بسوزد به سرسری رس…
غزل شمارهٔ ۴۲۶
آنکه سر دارد کلاهت نرسدش وانکه پر آب است جاهت نرسدش هر که پست بارگاه فقر نیست در بلندی دستگاهت نرسدش هر که در خود ماند چ…
غزل شمارهٔ ۴۲۷
عشق آن باشد که غایت نبودش هم نهایت هم بدایت نبودش تا به کی گویم که آنجا کی رسم کی بود کی چون نهایت نبودش گر هزاران سال ب…
غزل شمارهٔ ۴۲۸
عاشقی نه دل نه دین میبایدش من چنینم چون چنین میبایدش هر کجا رویی چو ماه آسمان است پیش رویش بر زمین میبایدش زن صفت هرگ…
غزل شمارهٔ ۴۲۹
چون دربسته است درج ناپدیدش به یک بوسه توان کرد کلیدش شکر دارد لبش هرگز نمیری اگر یک ذره بتوانی چشیدش ندید از خود سر یک م…
غزل شمارهٔ ۴۳۰
بنمود رخ از پرده، دل گشت گرفتارش دانی که کجا شد دل در زلف نگونسارش از بس که سر زلفش در خون دل من شد در نافهٔ زلف او دل گ…