غزلیات
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۶۱
پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد در صف دردیکشان دردیکش و مردانه شد بر بساط نیستی با کمزنان پاکباز عقل اندر باخت و…
غزل شمارهٔ ۲۶۲
تا دل لایعقلم دیوانه شد در جهان عشق تو افسانه شد آشنایی یافت با سودای تو وز همه کار جهان بیگانه شد پیش شمع روی چون خورشی…
غزل شمارهٔ ۲۶۳
کسی کز حقیقت خبردار باشد جهان را بر او چه مقدار باشد جهان وزن جایی پدیدار آرد که در دیده او را پدیدار باشد بلی دیدهای ک…
غزل شمارهٔ ۲۶۴
چه دانستم که این دریای بیپایان چنین باشد؟ بخارش آسمان گردد، کف دریا زمین باشد لب دریا همه کفر است و دریا جمله دینداری …
غزل شمارهٔ ۲۶۵
حدیث فقر را محرم نباشد وگر باشد مگر زآدم نباشد طبایع را نباشد آنچنان خوی که هرگز رخش چون رستم نباشد سخن میرفت دوش از لو…
غزل شمارهٔ ۲۶۶
عشقت ایمان و جان به ما بخشد لیک بیعلتی عطا بخشد نیست علت که ملک صد سلطان در زمانی به یک گدا بخشد گر همه طاعتی به جای آر…
غزل شمارهٔ ۲۶۷
هر زمانم عشق ماهی در کشاکش میکشد آتش سودای او جانم در آتش میکشد تا دل مسکین من در آتش حسنش فتاد گاه میسوزد چو عود و گ…
غزل شمارهٔ ۲۶۸
هر زمان عشق تو در کارم کشد وز در مسجد به خمارم کشد چون مرا در بند بیند از خودی در میان بند زنارم کشد دردییی بر جان من ری…
غزل شمارهٔ ۲۶۹
قوت بار عشق تو مرکب جان نمیکشد روشنی جمال تو هر دو جهان نمیکشد بار تو چون کشد دلم گرچه چو تیر راست شد زانکه کمان چون ت…
غزل شمارهٔ ۲۷۰
نور روی تو را نظر نکشد سوز عشق تو را جگر نکشد باد خاک سیاه بر سر آنک خاک کوی تو در بصر نکشد آتش عشق بیدلان تو را هفت آتش…