پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۸۸ - از قطعه ای

از عسجدی مروزی در اشعار باقیمانده

کلکش چو مرغکی است دو دیده پر آب مشک
وز بهر خیر و شر دو زبان است و تن یکی
ای طبع کارساز چه کردم ترا چه بود
با من همی نسازی و دایم همی ژکی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید