پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲۴ - از قصیده ای

از عسجدی مروزی در اشعار باقیمانده

زهی بزرگ عطائی که در مضیق نیاز
امل پناه بدان دست درفشان آورد
ز بیم جود تو کان خاک در دهان افکند
ز یاد دست تو بحر آب در دهان آورد
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید