شمارهٔ ۲۲ - قطعه در پند و اندرز

از عسجدی مروزی در اشعار باقیمانده

چرا نه مردم عاقل چنان بود که بعمر

چو درد سر کندش مردمان دژم گردند

چنان چه باید بودن که گر سرش ببری

بسر بریدن او دوستان خرم گردند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...