رباعیات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۴۰۱
دیروز که در سرای عالی بودی رمزی گفتی اشارتی فرمودی گر هست بده ورنه در آن بند مباش انگار که از من این سخن نشنودی
رباعی شمارهٔ ۴۰۲
گر همت من دل به جهان برنهدی طبعم به ذخیره گنج گوهر نهدی ور بخت بگویم قدم اندر نهدی جود کف من جهان دیگر نهدی
رباعی شمارهٔ ۴۰۳
هر شب بت من به وقت باد سحری دل باز فرستدم به صاحب خبری دل با همه بیرحمی و بیدادگری آید بر من نشیند و زارگری
رباعی شمارهٔ ۴۰۴
کویی که درو مست و بهش درگذری زنهار به خاک او به حرمت نگری نیکو نبود که از سر بیخبری تو زلف بتان و چشم شاهان سپری
رباعی شمارهٔ ۴۰۵
ای شب چو ز نالهای من بیخبری بر خیره کنون چند کنم نوحهگری ای روز سپید وقت نامد که مرا از صحبت این شب سیه باز خری
رباعی شمارهٔ ۴۰۶
دل سیر نگرددت ز بیدادگری چشم آب نگیردت چو در من نگری این طرفه که دوستتر ز جانت دارم با آنکه ز صدهزار دشمن بتری
رباعی شمارهٔ ۴۰۷
با دلبرم از زبان باد سحری گل گفت نیایی به چمن درنگری گفت آیم اگر تو جامه بر خود ندری چون رنگ آری به خنده بیرون نبری
رباعی شمارهٔ ۴۰۸
ای دل بنشین به عافیت کو داری تا باز نیفکنی مرا در کاری از تلخی عیش اگر ترا سیری نیست من سیر شدم ز جان شیرین باری
رباعی شمارهٔ ۴۰۹
مسعود قزل مست نهای هشیاری یک دم چه بود که مطربی بگذاری زر بستانی ازارکی برداری ما را گل و باقلی و ریواس آری
رباعی شمارهٔ ۴۱۰
گفتی که به هر قطعه مرا هر باری از خواجه به تازگی برآید کاری دوران شماست ای برادر آری ما را به سه چار و پنج خدمت داری