رباعیات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۲۶۱
هر تیر جفا که داری اندر ترکش چون سر ز وفا نمیکشم گردنکش من دست ز آستین برون کردم و عشق تو خوش بنشین و پای در دامن کش
رباعی شمارهٔ ۲۶۲
دوش از کف وصل آن بت عشوه فروش تا روز می طرب همی کردم نوش امشب من و صد هزار فریاد و خروش تا کی شب دیگرم بود چون شب دوش
رباعی شمارهٔ ۲۶۳
از خاک درت ساختهام مفرش خویش بر خیره به باد داده عیش خوش خویش بنمای به من تو آن رخ مهوش خویش هان تا نبرم آب تو از آتش خ…
رباعی شمارهٔ ۲۶۴
یک چند نهان از دل بیحاصل خویش با صبر پناه کردم از مشکل خویش کام دلم آن بود که سرگشته شوم گردان گردان شدم به کام دل خویش
رباعی شمارهٔ ۲۶۵
با خاک برابرم ز بیسنگی خویش وز دل خجل از دوام دلتنگی خویش یارب بدهم شرم ز بیشرمی خویش تا باز رهم ز ننگ بیننگی خویش
رباعی شمارهٔ ۲۶۶
داری ز جهان زیاده از حصهٔ خویش در باقی کن شکایت و قصهٔ خویش تا کی ز پی شکم به درها گردی بنشین و بخور طعام ذاغصهٔ خویش
رباعی شمارهٔ ۲۶۷
گل روز دو عرض میدهد مایهٔ خویش زنهار میفکن تو بر آن سایهٔ خویش او خود چو ببیند پس از آن پایهٔ خویش در پای تو ریزد همه پ…
رباعی شمارهٔ ۲۶۸
تا دست طمع بشستم از عالم خاک از گرد زمانه دامنی دارم پاک امید بقا یکی شد و بیم هلاک چون من ز جهان برفتم از مرگ چه باک
رباعی شمارهٔ ۲۶۹
ای جاه تو چون سماک و عالم چو سمک یک شقه ز نوبتی جاه تو فلک یک چند ترا رکاب بر دست ملوک یک چند ترا غاشیه بر دوش ملک
رباعی شمارهٔ ۲۷۰
زین رنگ برآوردن بر فور فلک خون شد دلم و نیافتم غور فلک در جمله گزیر نیست از جور فلک تا رخت برون نبردی از دور فلک