مقطعات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۳۱ - در مدح و تهنیت
ای جهان را موسم آزادگی ایام تو بنده کرده یک جهان آزاد را انعام تو سرمهٔ چشم ملک گردی و آن از راه تو حلقهٔ گوش فلک حرفی و…
شمارهٔ ۴۳۲ - شراب خواهد
ای مقصد کشور چهارم در نیک و بد آستانهٔ تو وی رفعت آسمان هفتم باطل شده در زمانهٔ تو بر شاخ وجود بنده مرغیست منسوب به آشیا…
شمارهٔ ۴۳۳ - در طلب جو
ای ز قدر تو آسمان در گو آفتاب از تو در خجالت ضو قدر و رای تو از ورای سپهر آفتابی و آسمانی نو دل و دست تو گاه فیض و سخا ب…
شمارهٔ ۴۳۴ - قطعهٔ زیر از حکیم شجاعی است که به انوری نوشته است
ای انوری تویی که به فضل و هنر سزند احرار روزگار و افاضل ترا رهی بودند در قدیم امیران و شاعران واکنون شدت مسلم بر شاعران …
شمارهٔ ۴۳۵ - انوری در جواب شجاع‌الدین خالد بلخی گفته و عذر تقصیر خواسته است
شجاعی ای خط و شعر تو دام و دانهٔ عقل هزار مرغ چو من صید دام و دانهٔ تو ز من زمین خداوند من ببوس و بگوی که ای زمانهٔ فضل …
شمارهٔ ۴۳۶ - ستایش سرای مجدالدین ابوالحسن عمرانی
این همایون در فرخنده‌سرای تا ابد باد در اقبال به پای چوبش ایمن شده از فرسودن زیر این گنبد گیتی‌فرسای اندرو خاصیت مغناطیس…
شمارهٔ ۴۳۷ - بزرگی به خانهٔ انوری رفت در تهنیت قدوم او گوید
مرحبا مرحبا درآی درآی اثر خیر اثیر دین خدای ای زمام قضا گرفته به دست وی محیط فلک سپرده به پای نه به از خدمت تو آلت جاه ن…
شمارهٔ ۴۳۸
ای آنکه جویبار جهان از نهال جود خالیست تا تو سرو سعادت برسته‌ای الا نظیر خویش که آن را وجود نیست از روزگار یافته‌ای هرچه…
شمارهٔ ۴۳۹
چنان زندگانی کن ای نیک‌رای به وقتی که اقبال دادت خدای که خایند از بهرت انگشت دست گرت بر زمین آمد انگشت پای
شمارهٔ ۴۴۰
بر آفتاب حوادث بسوزم اولیتر که بهر سایه بود بر سرم سپاس همای از این سپس من و کنجی و خانهٔ تاریک که سرد شد دلم بر هوای با…