مقطعات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۷۱ - در مدح
ای غلامت چو شاد بخت فلک ما غلامان خاص و عام توایم تا که در خانهٔ فلک باشیم همه در خانهٔ غلام توایم
شمارهٔ ۳۷۲ - در اشتیاق
خداوندا همی خواهم که از دل ترا تا عمر باشد من ستایم ولیکن این دم از جور زمانه برنجید این دل انده نمایم
شمارهٔ ۳۷۳ - از زبان پسران میرداد که یکی طوطی به یک ملقب به ناصرالدین و دیگر عضدالدین است گفته و آنها را ستایش کرده است
گیتی به سر سنان گشادیم پس از سر تازیانه دادیم ملک همه خسروان گرفتیم سد همه دشمنان گشادیم بنیاد جهان اگر کهن بود از عدل ج…
شمارهٔ ۳۷۴ - در تمثیل
خصم تو و قاعدهٔ ملک تو آن شده از بدو جهان مستقیم چون دو بنا بود برافراشته وان دو یکی محدث و دیگر قدیم زلزلهٔ قهر توشان پ…
شمارهٔ ۳۷۵ - معما
علم آصف گنج قارون صبر ایوب رسول یاد کرد اندر کتاب این هر سه لقمان حکیم هرکه بازد عاشقی با این سه چیز ای نیکنام لام او هر…
شمارهٔ ۳۷۶ - شراب خواهد
ای ز نور شرابخانهٔ تو روی آفاق همچو دست کلیم یک صراحی شراب ناب فرست باشد آن نزد همت تو سلیم هست نایاب باده اندر شهر ورنه…
شمارهٔ ۳۷۷ - لغز به اسم سلطان سنجر و بیان آنکه عدد نام سنجر با پیغمبران مرسل یکیست
ای خردمند اگر گوش سوی من داری قطعهای بر تو بخوانم که عجب مانی از آن در جهانداری و فرماندهی خلق خدای بر سزاواری سلطان بن…
شمارهٔ ۳۷۸ - در طلب عفو
بزرگا گر خطایی کرده آمد مگیر از من اگر باشد بزرگ آن خطای بندگان باید به هر حال که تا پیدا شود عفو بزرگان
شمارهٔ ۳۷۹ - مطایبه
چو غزنینی به محشر زنده گردد بسنجد طاعتش ایزد به میزان کم آید طاعتش گوید خدایا ترازو چشمه دارد سر بگردان
شمارهٔ ۳۸۰ - در اظهار نیکنفسی خود گفته است
من توانم که نگویم بد کس در همه عمر نتوانم که نگویند مرا بد دگران گر جهان جمله به بد گفتن من برخیزند من و این کنج و به عب…