مقطعات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۰۱ - از نجیب‌الدین کاتب سیاهی خواهد
اگر به رنج ندارد اجل نجیب‌الدین که هیچ رنج مبادش ز عالم بدکیش به پاره‌ای سیهی بر سرم نهد منت به شرط آنکه دگر دردسر نیارم…
شمارهٔ ۳۰۲ - امیر شجاعی شاعر در قدح انوری گفته
هر بلایی کز آسمان آید گرچه بر دیگری قضا باشد بر زمین نارسیده می‌گوید خانهٔ انوری کجا باشد
شمارهٔ ۳۰۳ - حکیم در جواب شجاعی گوید
ای شجاعی کز تو بددل‌تر ندیدم در جهان تیرت از ترکش برون ناید مگر از بیم خویش گر به اقلیمی دگر تیری ز ترکش برکشند خفته گرد…
شمارهٔ ۳۰۴ - در مذمت شعرا
عادت طرح شعر آوردند قومی از حرص و بخل گندهٔ خویش نام حکمت همی نهند آنگاه بر خرافات ژاژ ژندهٔ خویش گرگ و خراز این لئیمان…
شمارهٔ ۳۰۵ - در عذر بدمستی خویش
ای فلک با کمال تو ناقص وی جهان بی‌نوال تو درویش گم کند راه مصلحت تقدیر گرنه تدبیر تو بود در پیش همچو معنی که در بیان باش…
شمارهٔ ۳۰۶
ای فلک پیش قدر تو ناقص وی جهان پیش دست تو درویش دولتت را زوال بیگانه مدتت را خلود آمده خویش در بزرگی ز روی نسبت و قدر ذا…
شمارهٔ ۳۰۷ - در منع توزیع با جمال‌الدین مسعود گوید
ای به طالع چو نام خود مسعود وی به همت چو رای خویش رفیع آسمان آن مطاع عالم کون امر و نهی ترا به طوع مطیع تیره ماه امید را…
شمارهٔ ۳۰۸ - در شکایت از ممدوح خویش حمیدالدین
دراز گشت حدیث درازدستی ما سپید گشت به یک ره سپیدکاری برف زمین و آب دو فعلند پر منافع سخت هوا و آب دو بحرند پر عفونت ژرف …
شمارهٔ ۳۰۹ - طلب وظیفه کند
ایا کان مروت صدر والا مکان مردی و گنج لطائف نظیرت در سخا و مردمی نیست نه در مرو و نه بغداد و نه طائف بدان معنی که فردا ت…
شمارهٔ ۳۱۰ - در مذمت زنان
مار نون نکاح چو بزدت ای به حری و رادمری طاق هان و هان تا ز کس طلب نکنی هیچ تریاق به ز طای طلاق