مقطعات
از مجموعه اشعار انوری ابیوردی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱ - سید مجدالدین بوطالب نعمه را گوید
ای زتو بنهاده کلاه منی هر که نیاید کلهش از دو برد نام تو اوراق سعادت نبشت جاه تو الواح نحوست سترد ازخلفات ذات دویم چون ب…
شمارهٔ ۱۶۲ - کتاب و کلاهی نزد بزرگی داشت در تقاضای آن گوید
به کلاهی بزرگ کرد مرا آنکه گیتی به چشمشس آمد خرد آنکه آب کلاهداری چرخ آب دستار خواجگیش ببرد هر که پیشش کمر به خدمت بست ب…
شمارهٔ ۱۶۳ - خواجه شمس انوری را پوستینی وعده کرده و در فرستادن آن تاخیر نموده بود این قطعه در تهدید وی گفته
شمس بی نور و خواجهٔ بیاصل چند از این دفع گرم و وعدهٔ سرد از سر جوی عشوهٔ آب ببند بیش از این گرد پای حوض مگرد تا مرا در …
شمارهٔ ۱۶۴ - در تجدید لقب موئیدالدین مودودشاه
ای برادر نسل آدم را خدی از روی لطف نامها دادست پیش ازتر و خشک و گرم و سرد هر کسی را کنیت و نام و لقب در خورد اوست پس در …
شمارهٔ ۱۶۵ - در هجا
میر طغرل بمرد و من گفتم ملکالموت کار مردان کرد برهانید مردمان را زو مردمی کرد و سخت نیک آورد قلتبانی که شصت سال بزیست ی…
شمارهٔ ۱۶۶
به خدایی که کوه و دریا را خازن در و لعل رخشان کرد که من از درد فرقت لب تو آن کشید م که شرح نتوان کرد
شمارهٔ ۱۶۷ - در وعظ
شادمانی گزین و نیک خویی که زمانه وفا نخواهد کرد از سر روزگار گرد برآر پیش از آن کز سرت برآرد گرد
شمارهٔ ۱۶۸ - در حق سنقر خاص گوید
تابش رای سایهٔ یزدان منت آفتاب باطل کرد آنچه بامن زلطف کرد امروز دربهار آفتاب با گل کرد کرمش پایمرد گشت و مرا منت دستبوس…
شمارهٔ ۱۶۹
به خدایی که آب حکمت او از دل خاک میدماند ورد دست تقدیر او ز دامن شب بر رخ روز میفشاند گرد که رهی در فراق وصلت تو زندگا…
شمارهٔ ۱۷۰
به خدایی که درسپهر بلند اختر و مهر و مه مرکب کرد دایهٔ صنع و لطف قدرت او رونق حسن تو مرتب کرد که جهان بر من غریب اسیر اش…