پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزل شمارهٔ ۲۵۶

از انوری ابیوردی در دیوان اشعار - غزلیات

ای مردمان بگویید آرام جان من کو
راحت‌فزای هر کس محنت‌رسان من کو
نامش همی نیارم بردن به پیش هر کس
گه گه به ناز گویم سرو روان من کو
در بوستان شادی هر کس به چیدن گل
آن گل که نشکفیده‌ست در بوستان من کو
جانان من سفر کرد با او برفت جانم
باز آمدن از ایشان پیداست آن من کو
هر چند در کمینه نامه همی نیرزم
در نامهٔ بزرگان زو داستان من کو
هر کس به خان و مانی دارند مهربانی
من مهربان ندارم نامهربان من کو

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید