شمارهٔ ۱۷

از عمعق بخاری در دیوان اشعار - رباعیات

ای چنگ، سرافگنده چو هر ممتحنی

در پای کشان زلف چو محبوب منی

گر حلق تُراست خشک، پس در چه فنی؟

هم خشک زبانی تو و هم ترسخنی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۶

بعدیشمارهٔ ۱۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید