غزلیات
از مجموعه اشعار اثیر اخسیکتی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
زلف چون بر عذار می‌فکنی لیل را در نهار می‌فکنی چون لبت مست لطف می‌گردد باده را در خمار می‌فکنی جانی آویخته است بر فتراک …
شمارهٔ ۱۷۲
در کار تو از دست بشد عهد جوانی من سوخته زین غصه، نماندم، تو بمانی با آنکه من از عشق تو رسوای جهانم هم راضیم اندی، که تو …
شمارهٔ ۱۷۳
ای کزان چشمه جان بخش و دولب جان منی کوری جمله حسودان جهان، آن منی جان اگر همچو دلم پای تو آرد برکاب زان عنان باز نتابم، …
شمارهٔ ۱۷۴
ای به هلاک جان من، عشق تو را کفایتی رخصت خون خلق را، حسن تو محکم آیتی شحنه خاص توست غم، وز کف ریش خشک او جان ببرم به شرط…
شمارهٔ ۱۷۵
بر گل چو مثال عنبر انگیزی در روم ز زنگ لشگر انگیزی گه سنبل بسته را بشورانی تا آفت شور دیگر انگیزی گه نرگس مست را، بخوابا…
شمارهٔ ۱۷۶
دلا آن به که با جان در نبندی مرا با دلبر دیگر نبندی رهی آنگه که این جا نیست شاید که پایت درد باشد سر نبندی ز باطل دعوی خ…
شمارهٔ ۱۷۷
رخ تو فتنه جهان بودی گر نه، از دیده‌ی نهان بودی دل و دین رفت در سر غم تو کاش باری امید جان بودی ز رخت یادگار خواستمی گرن…
شمارهٔ ۱۷۸
جانا، همه آیت نکوئی در شان تو آمده است گوئی یک گل چو رخت به دست ناید گر در چمن جهان بجوئی حسنت ببرد زبان سوسن گر لاف زند…
شمارهٔ ۱۷۹
روز تو اقبال و فرخ نیستی گر تماشاگاهش آن رخ نیستی هم خریداری فتادی قند را گر لب او نوش پاسخ نیستی ورنه حسنش داغ یوسف دار…
شمارهٔ ۱۸۰
چون گشت رخ چمن دل آرای وقت است به عیش کن دلا، رای بفزود جمال باغ، در ده آن انده کاه شادی افزای آراسته شد ز گل در و دشت ب…