ساقینامهٔ رباعی
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۰
ساقی غم دل کجا خورد جان حزین می ده که بریده ام دل از خلد برین دل یا غم جانان بودش یا غم دین گر هر دو طلب کند نه آنست و ن…
شمارهٔ ۹۱
ساقی دل من سوخت نظر با من کن چشمی فکن و گلخن من گلشن کن مردم چو چراغ سحر شمع مراد یکبار دگر چراغ من روشن کن
شمارهٔ ۹۲
ساقی هم زخم طعنه شد مستی من در خاک فرو رفت دل از پستی من خواهم که چنان گم شوم از ملک وجود کز هر دو جهان محو شود هستی من
شمارهٔ ۹۳
ساقی نظر لطف دل آرای تو کو؟ جام می وصل عشرت افزای تو کو؟ گیریم که ما در خور وصل تو نه ایم لطف تو کجا رفت و کرمهای تو کو؟
شمارهٔ ۹۴
ساقی اگرت ستم مرادست بگو ور باده به جام عدل و دادست بگو بدمستی اگر گناه خوی بد ماست بدخویی ما بما که دادست بگو
شمارهٔ ۹۵
ساقی چو مرا عشق تو داغی داده از عیش دو عالمم فراغی داده بهر تو چراغ راه من تنهایی است خورشید به هر ذره چراغی داده
شمارهٔ ۹۶
ساقی چو خوش آن نفس که زارم بکشی جان بخشی و باز شمع وارم بکشی چون زندگی از تو یابم ای آب حیات خواهم که دمی هزار بارم بکشی
شمارهٔ ۹۷
ای ساقی جان و سرو آزاد کسی چونست که هرگز نکنی یاد کسی دست که به دامن تو ای سرو رسد؟ هم برسد که میدهد داد کسی؟
شمارهٔ ۹۸
ساقی قدحی که میکند غم ستمی از دل بنشان بآب می گرد غمی چون کار جهان بفکر کس راست نشد ما را برهان ز فکر بیهوده دمی
شمارهٔ ۹۹
ساقی قدحی که هست عالم نفسی وین یکنفس آن به که شود صرف کسی نیکان گل عالمند و باقی خس و خار با شاخ گلی نشین نه با خار و خس…