شمارهٔ ۶۰۹

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

خوش آنکه گشاد چشم و دل سوی کسی

آشفته دل است از غم موی کسی

چون نیست گزیرش ز غمی هر که بود

باری غم دل به شادی روی کسی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۶۰۸

بعدیشمارهٔ ۶۱۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید