شمارهٔ ۵۶۷

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

آن گل که بود رخش گلستان همه

وز دیدن او تازه بود جان همه

گر گفت رقیب وصل او حق منست

نومید مشو که حق بود زان همه

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۵۶۶

بعدیشمارهٔ ۵۶۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید