شمارهٔ ۵۶۵

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

عالم شب و روزیست درین حادثه گاه

وان روز و شبت موی سپیداست و سیاه

چون شب بگذشت و روز شد باز پدید

برخیز که چشم همرهانست براه

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۵۶۴

بعدیشمارهٔ ۵۶۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید