شمارهٔ ۴۲۸

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

دل همچو چراغ روغن از خون بودش

آن به که چراغ روغن افزون بودش

گر روغن این چراغ شهوت ریزد

خود گو که چراغ زندگی چون بودش

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۲۷

بعدیشمارهٔ ۴۲۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید