شمارهٔ ۴۰۷

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

زانگونه شوی زنده بتقدیر دگر

کز سبزه جوان شد چمن و پیر دگر

آنروز که نطفه بودی ایشخص چه بود

فردا که شوی خاک همان گیر دگر

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۰۶

بعدیشمارهٔ ۴۰۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید