شمارهٔ ۳۶۲

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

مرد آن نبود که چشمش آلوده بود

یا در پی قول و فعل بیهوده بود

آن مرد بود که مال و عرض همه کس

از دست و زبان و چشمش آسوده بود

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۶۱

بعدیشمارهٔ ۳۶۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید