شمارهٔ ۳۳۵

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

نقش سخنم بنقش نقاش بود

جان است ولی نهان ز اوباش بود

روزی که اجل طلسم ما را شکند

این گنج نهان بر همه کس فاش بود

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۳۴

بعدیشمارهٔ ۳۳۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید