شمارهٔ ۳۱۲

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

ای پیر شکسته توبه سست نهاد

تا کی بهوای دل دهی عمر بباد

گیرم ز خدا و خلق شرمت نبود

شرمنده خود نمیشوی شرمت باد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۱۱

بعدیشمارهٔ ۳۱۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید