شمارهٔ ۳۰۱

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

آن خواجه گرش گاه بخرمن نقتد

کس را ز کفش جوی بدامن نفتد

گر افکنیش ز شاخ طوبی بزمین

چون غنچه ز مشت او یک ارزن نفتد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۰۰

بعدیشمارهٔ ۳۰۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید