شمارهٔ ۲۶۵

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

هرگاه که شمع قامتم میسوزد

هر لحظه بصد ملامتم میسوزد

از دیده برفت و حسرت دیدارش

داغیست که تا قیامتم میسوزد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۶۴

بعدیشمارهٔ ۲۶۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید