شمارهٔ ۲۱۴

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

دردی که دوای او قضا را نرسد

جز این دل ریش مبتلا را نرسد

ما بخش غمیم و غم همه قسمت ماست

هرگز نرسد غمی که ما را نرسد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۱۳

بعدیشمارهٔ ۲۱۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید