پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲۰۲

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

هر چند لب تو شربت نوش بود
خامش ز طلب عاشق مدهوش بود
چون خسته نه درد خود شناسد نه دوا
در پیش طبیب به که خاموش بود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید