شمارهٔ ۱۷۹

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

دردی کش عشق جمله صافی بین است

دریاب که مشرب حقیقت این است

هر باده کز کف دوست رسد

چون روی ترش نمیکنی شیرین است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۷۸

بعدیشمارهٔ ۱۸۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید