شمارهٔ ۱۳۰

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

آنکس نعمش زیاده باشد همه وقت

کو خوان کرم نهاده باشد همه وقت

در سفره چو غنچه گر همه نان تهیست

باید که چو گل گشاده باشد همه وقت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۹

بعدیشمارهٔ ۱۳۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید