شمارهٔ ۱۲۴

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت

از بهر تماشاست چه زیبا و چه زشت

در دانه اگر طمع نکردی آدم

کی رانده شدی بخواری از باغ بهشت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۳

بعدیشمارهٔ ۱۲۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید