شمارهٔ ۱۱۹

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

گر آدم و گر فرشته گر دیو و پری است

حسن تو ز روی جمله در جلوه گری است

بیگانه و خویشند درین خانه یکی

هر کس که یکی دو بیند از کج نظری است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱۸

بعدیشمارهٔ ۱۲۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید