شمارهٔ ۱۱۴

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

باز آ که نماند بی توام تاب حیات

بی وصل تو تلخست شکر خواب حیات

باز آی و بکش که بی تو در مشرب من

زهر اجل است خوشتر از آب حیات

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱۳

بعدیشمارهٔ ۱۱۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید