معمیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
بخش ۴۱ - سهراب
شب هجرست و ما آشفته ایم از زلف او ایدل چو شب تا رست ودرهم راه تو دست از طلب بگسل
بخش ۴۲ - سعد و سعید
اهلی چه خوش آنعید که او سوی تو بشتافت بس عید بیابی کم از آن لیک توان یافت
بخش ۴۳ - شاپور
نمک در آب حیوان زان لبت از خنده اندازد گر آن شوی برانگیزد که این شوریده نگذارد
بخش ۴۴ - شمس
گمان نیست بعد از کمند تو رستن که خواهند مردم یکی جا نشستن
بخش ۴۵ - شیخ امین
خورشید من برقع کشد تا روی چو مه بینمش گرچه مکرر دیدهام خواهم دگر ره بینمش
بخش ۴۶ - شیخ زین
مشتاق تو ای نگار مفلس گردید چون غارت ساحران چشمان تو دید زان راه زنان هر آنکه بیش اکثر برد باقی همه یکیک و بآخر نرسید
بخش ۴۷ - عفیف
ای دور گشته عافیتم از دهان تو تا کی جدا بود دهنم از دهان تو
بخش ۴۸ - عبدالله
نه که بیخون جگر راحت دل دیده نیافت تا دلم خار نخورد آبله پا نشکافت
بخش ۴۹ - غریب
چو چشم از مژه پرویز نی است لؤلؤ بیز غبار خاک درت را عبیر وش گو بیز
بخش ۵۰ - غنی
یکدم آسوده ز کشتن دل قصاب نبود تیغ خونریز دل سخت ترا خواب نبود