قطعات

از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۱۸

شعر

فهرست اشعار

در شعر هر که از پی معنی خاص رفت شیری است که بقوت خود در شکار شد وانکس که خوی کرد که معنی برد ز غیر چو روبه از شکار کسان …

چو کوی محتسب ترکان نشین شد در میخانه در کویش گشادند در میخانه ها هرچند بربست در بسته بروی او گشادند

هر پسر را که بود آب رخ از دولت تیغ پیش ارباب نظر چون زر و کش باشد خوش بود گر پسران دست بدارند از ریش تا سیه روی شود هر ک…

مرا ملا معین کردنی دوش بدعوت در سرای خویشتن برد ز آش بی نمک مطبخ چی او که او سگ سخت اما کردنی خورد

پیر بی دندان ندارد لذتی از هیچ قوت گرچه گردد قوت او هضم و به تن قوت دهد آدمی گر گندم باغ بهشت آرد بدست تا نسازد زیر دندا…

اینهمه جانی که مسکین کوهکن در عشق کند وینهمه سعیی که او برد از پی شیرین که برد خسروست از لعل شیرین مست و او مخمور غم جان…

حال درویش خسته باز مپرس غم دیرینه بازگو چکند چو فلک آتشش بخرمن زد فکر کشت و غم درو چکند هر که در عالمش جوی نبود همه عالم…

فغان من همه از دست توسن نفس است که خام و سرکش و بدخوی و بدلجام بود بشصت سال ریاضت که دید دید در ره عشق نگشت رام و نخواهد…

مست خوبان خون خورد از دل بجای می بلی عشق ورزیدن بخوبان خون دل خوردن بود عاشقی شمعیست کافروزد چراغ دل ولی اولش سوز و گداز…

به زیر سایه گل خفته لیلی غم مجنون به دشت و در چه داند جفای خار و گرمای بیابان کسی داند که اشتر می‌چراند

۷/۱۲