قطعات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
بزرگوار خدایا من آن تهیدستم که خجلتم نگذارد که سر بر آرم هیچ بخوشه چینی ام از خرمن کرم بنواز که من نکاشته ام تخم و گر بک…
شمارهٔ ۳۲
آنشب که محمد سوی معراج برآمد بنگر که کمال نظرش تا بچه حد دید زد عقده هستی گره میم در احمد شد عقده گشا احمد و فی الحال اح…
شمارهٔ ۳۳
ذات محمد و علی آیینه حق اند آیینه خود ضرورت آن حسن و ناز بود این باعث وجود من و تست ورنه حق از بودن و نبودن ما بی نیاز ب…
شمارهٔ ۳۴
کسی که بود سحر با فرشته در محراب شبش بمیکده دیدم سگش دهان لیسید ببوی مستی عشق آنکه می خورد هیچ است بیاد ماست که؟ مهتاب د…
شمارهٔ ۳۵
حیران کارخانه صنعم که صد گره در کار عقل مصلحت اندیش ازو بود ترکیب خاک پشه نگه کن که با وجود گر ذره یی سه بخش کنی بیش ازو…
شمارهٔ ۳۶
راد در معنی جوانمرد آمده هر که نامش راد، دایم نامراد نامرادی لازم این نام شد نامراد آنکس که دارد نام راد
شمارهٔ ۳۷
از خوب و زشت دنیا غافل مباش ایدل کاین شاهد از دو رویی سکسار صورت افتاد محبوب دلنوازست هر کس که آدمی روست وانگه که گشت سگ…
شمارهٔ ۳۸
دلا، گر گنج میجویی گدای مرد معنی شود به صورت گرچه از خلق جهان درویشتر باشد ببر از اهل صورت زانکه ناکس مار رنگین است ملا…
شمارهٔ ۳۹
گرچه بر ارباب دانش خرمن عالم جوی است لیک از جور فلک صاحب هنر غم میخورد مزرع دنیا بآدم سیرتان یکجو نداد هر که حیوان مشرب …
شمارهٔ ۴۰
اگر چه نامه سیاه است در جهان شخصی که بهر لقمه نانی عذاب خلق بود سیاه نامه تر از وی کسیست روز حساب که نان خود خورد و در ح…