قطعات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
مستحقان کرم مستان حقند ای پسر زان چو بحر از رحمت حق سینه شان پر در شده گر ز من این لفظ را باور نداری خود ببین مستحقان چی…
شمارهٔ ۱۰۲
ایدل ز خود بمیر که گردی خلاص از آنک تا زنده یی مقید ایندام ماندهای تو شاهباز قدسی و تن سنگ پای تست بگسل ازو وگرنه بنا ک…
شمارهٔ ۱۰۳
طمع تراست که مقبول کاینات شوی مکن دو کار اگر شاه اگر گدا باشی به هیچ جا مرو ایدوست بی طلب هرگز ز هیچکس مطلب هیچ هر کجا ب…
شمارهٔ ۱۰۴
چند مردم بکشی رسم بزرگی آنست که گنه بینی و از غایت احسان بخشی سهل باشد چو اجل جان ستدن از هر کس سعی آن کن که مسیحا شوی و…
شمارهٔ ۱۰۵
بگذر ز بزرگی که بود مایه آزار زشت است ز یوسف صفتان شیوه گرگی خاشاک ضعیف از تبر غم نخورد زخم شد زیر تبر کنده هیزم ز بزرگی
شمارهٔ ۱۰۶
نگذشته است گرد گناهی بهیچ باب بر ذیل آل احمد و بر عترت علی این رحمتیست شامل عالم که خواجه گفت الصالحون لله و الطالحون لی
شمارهٔ ۱۰۷
پیش از این سرزنش از خلق مرا بود که تو بهر دنیا امرا و وزرا می بینی اهلی امروز که از صحبت این طایفه ات حاصل دینی و دین نی…
شمارهٔ ۱۰۸
دولت و محنت عالم گذران است همه گر بدولت برسی محنت درویش مجوی کامیاب از دو جهان گر کندت بخت بلند کام دلها طلب و کام دم خو…
شمارهٔ ۱۰۹
از نفس توسن خود ایمن مشو گر او را بر آخور ریاضت صد سال بسته باشی در وقت خشم و شهوت با اینهمه ریاضت زنجیر بگسلاند در فحش …
شمارهٔ ۱۱۰
بر تخت عافیت دل من پادشاه بود تا کرد شاه عشق تو در جان سرایتی در ملک دل چو عرصه شطرنج فتنههاست غوغا بود دو پادشه اندر و…