مقطعات
از مجموعه اشعار ادیب الممالک فراهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
شیخ عبدالغفور تبریزی نه مسلمان نه قوم زردشت است هستش انگشتری بسوی قفا که در آن حلقه هر دم انگشت است
شمارهٔ ۴۲
گویند هر که خانه حق را نهاد خشت قصری دهد خداش بهر خشت در بهشت این راز را مفسر آیات ایزدی در سوره برائه ز قول نبی نبشت پی…
شمارهٔ ۴۳
بسکه از بخت خویش مایوسم جاودان اندرین سرای سپنج روز تا شب بسان نرادان با غم دل همی زنم شش و پنج استخوانیست پیکرم بی گوشت…
شمارهٔ ۴۴ - در وجه تسمیه مهلبی
مهلب ابن ابی صفره میرزادی را شنیده ام که زبونی رسید از قولنج برای داوری این درد ریخت زر چندان که گشت جمله تهی خانمان و ک…
شمارهٔ ۴۵
دریده کوس و نفیر و علم شکسته ابوالفتح دراز گشته دم و پاردم گسسته ابوالفتح از آن سپس که چو گرگ اوفتاد در گله حق گریخت همچ…
شمارهٔ ۴۶
تا که سردار اسعد اندر ری زد علم چون بر آسمان مریخ نعره توپ و بانگ صاعقه زد بر رخ ظلم سیلی توبیخ دهن جور دوخت با مسمار گو…
شمارهٔ ۴۷ - اندرز
آن شنیدستم کز بیشه یکی شیر ژیان پی نخجیر شتابان سوی دشت و دره شد دید در دره یکی گاو نر زرین شاخ که به گردن درش از سیم یک…
شمارهٔ ۴۸ - ادیب الممالک
در سفر دوم که بآذربایجان آمده بودم این قطعه را از تبریز به کردستان خدمت خداوندزاده آقای عبدالحسین خان امیر تومان که به س…
شمارهٔ ۴۹
چو سالار دولت پی جنگ ملت به دزدان و بی دولتان معتصم شد چنان تاخت در کین که بر اهل غیرت قتالش همی فرض و دفعش مهم شد در قر…
شمارهٔ ۵۰
مردم ایران دو فرقهاند که هر یک تخم امل را درون مزرعه دارند قومی مشروطهخواه گشته و بر دوش چتر ظفر با شعاع و شعشعه دارند…