سروده های پراکنده

از مجموعه اشعار ابوالمؤید بلخی

دسته‌بندی

۲۰

شعر

فهرست اشعار

دلیری که ترسد ز پیکار شیر زن زاج خوانش، مخوانش دلیر

در نکوهیدن کسان دارد صد زبان و به عیب خویش اخرس

رو ز کجی‌های درون صاف باش راست‌گرای ره انصاف باش

شکوفه همچو شکاف است و میغ دیباباف مه و خور است همانا به باغ در صراف

نباشد بس عجب از بختم ار عود شود در دست من مانند خنجک

عید شد دیگر که آن دلدار شنگ بهر کشتن جامه ها پوشد زرنگ

در پژوهیدن اسرار علوم شوی از کاهلی آخر محروم

ببینیش اگر گاه رز کاشتن نبینی ز دولت دگر کاشتن

بسا کسا که ندیم حریره و بره است و بس کس است که سیری نیابد از ملکی

... لب عقیقینش بوس و می عقیقین نوش

۲/۲