پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران

از مجموعه اشعار ابوسعید ابوالخیر

۰
دسته‌بندی
۷۲۴
شعر

فهرست اشعار

رباعی شمارهٔ ۳۷۱

چون شب برسد ز صبح‌خیزان می‌باش چون شام شود ز اشک‌ریزان می‌باش آویز در آنکه ناگزیرست ترا وز هرچه خلاف او گریزان می‌باش

۳۷۱

رباعی شمارهٔ ۳۷۲

از قد بلند یار و زلف پستش وز نرگس بی خمار بی می مستش ترسا به کلیسیای گبرم بینی ناقوس به دستی و به دستی دستش

۳۷۲

رباعی شمارهٔ ۳۷۳

دل جای تو شد وگرنه پر خون کنمش در دیده تویی وگرنه جیحون کنمش امید وصال تست جان را ورنه از تن به هزار حیله بیرون کنمش

۳۷۳

رباعی شمارهٔ ۳۷۴

سودای توام درِ جنون می‌زد دوش دریای دو دیده موج خون می‌زد دوش در نیم‌شبی خیل خیال تو رسید ورنه جانم خیمه برون می‌زد دوش

۳۷۴

رباعی شمارهٔ ۳۷۵

دارم گنهان ز قطرهٔ باران بیش از شرم گنه فگنده‌ام سر در پیش آواز آید که سهل باشد درویش تو درخور خود کنی و ما درخور خویش

۳۷۵

رباعی شمارهٔ ۳۷۶

در خانه خود نشسته بودم دلریش وز بار گنه فگنده بودم سر پیش بانگی آمد که غم مخور ای درویش تو درخور خود کنی و ما درخور خویش

۳۷۶

رباعی شمارهٔ ۳۷۷

شوخی که به دیده بود دایم جایش رفت از نظرم سروِ قد رعنایش گشت از پی او قطره زنان مردمِ چشم چندان که ز اشک آبله شد بر پایش

۳۷۷

رباعی شمارهٔ ۳۷۸

آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش چون خود زده‌ام چه نالم از دشمن خویش کس دشمن من نیست منم دشمن خویش ای وای من و دست من و د…

۳۷۸

رباعی شمارهٔ ۳۷۹

پیوسته مرا ز خالق جسم و عَرَض حقا که همین بود و همینست غرض کان جسم لطیف را به خلوتگه ناز فارغ بینم همیشه ز آسیب مرض

۳۷۹

رباعی شمارهٔ ۳۸۰

ای بر سر حرف این و آن نازده خط پندار دویی دلیل بعدست به خط در جملهٔ کاینات بی سهو و غلط یک عین فحسب دان و یک ذات فقط

۳۸۰
۳۸/۷۳