رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران

از مجموعه اشعار ابوسعید ابوالخیر

دسته‌بندی

۷۲۴

شعر

فهرست اشعار

آوازِ در آمد بنگر یارِ منست من خود دانم که را غمِ کارِ منست سیصد گل سرخ بر رخ یار منست خیزم بِچِنم که گل چِدن کارِ منست

تا مهر ابوتراب دمساز منست حیدر به جهان همدم و همراز منست این هر دو جگر گوشه دو بالند مرا مشکن بالم که وقت پرواز منست

عشق تو بلای دل درویش منست بیگانه نمی‌شود مگر خویش منست خواهم سفری کنم ز غم بگریزم منزل منزل غم تو در پیش منست

از گل طبقی نهاده کین روی منست وز شب گرهی فگنده کین موی منست صد نافه به باد داده کین بوی منست وآتش به جهان درزده کین خوی …

آنرا که فنا شیوه و فقر آیینست نه کشف یقین نه معرفت نه دینست رفت او ز میان همین خدا مانْد خدا الفقر اذا تم هو الله اینست

دنیا به مثل چو کوزهٔ زرین است گه آب در او تلخ و گهی شیرین است تو غره مشو که عمر من چندین است کاین اسب عمل مدام زیر زین ا…

دردی که ز من جان بستاند اینست عشقی که کسش چاره نداند اینست چشمی که همیشه خون فشاند اینست آن شب که به روزم نرساند اینست

ایزد که جهان به قبضهٔ قدرت اوست داده‌ست ترا دو چیز کآن هر دو نکوست هم سیرت آنکه دوست داری کس را هم صورت آنکه کس ترا دارد…

چشمی دارم همه پر از دیدن دوست با دیده مرا خوشست چون دوست دروست از دیده و دوست فرق کردن نتوان یا اوست درون دیده یا دیده خ…

دنیا به جوی وفا ندارد ای دوست هر لحظه هزار مغز سرگشتهٔ اوست می‌دان که خدای دشمنش میدارد گر دشمن حق نه‌ای چرا داری دوست

۱۱/۷۳