شمارهٔ ۲۶۴

از فرخی یزدی در دیوان اشعار - رباعیات

در پای گلی شبی نهاده سر خویش

دادم به چمن آب ز چشم تر خویش

آنگاه چو مرغ در قفس، با اندوه

کردم سر خویش را بزیر پر خویش

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۶۳

بعدیشمارهٔ ۲۶۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید