پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

بخش ۵۰ - صفت لوّاف

از وحیدالزمان قزوینی در شهرآشوب کوچک

لوّاف که برده از سرم خواب
افکند از درد در رگم تاب
چون قرعه به راه آن جفا جو
غلطان رفتم ز بس به پهلو
بنمود رگم ز چشم غمگین
پر خار چو ریسمان مویین
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید