شاکر بخارایی
شاعر بزرگ نیمهٔ اول قرن چهارم هجری است. از احوال و زندگانی او اطلاعی موجود نیست. نزدیک‌ترین کسی که نامی از او برده، خسروانی شاعر معروف اواسط قرن چهارم است که می‌گوید: همی حسد کنم و سال و ماه شرک برم به مرگ بوالمثل و مرگ شاکر (و) جلاب منوچهری دامغانی در قصیدهٔ خود در مدح عنصری به پنج شاعر بخارایی اشاره دارد که بطور یقین یکی از آنان شاکر است. سنایی در ترکیب‌بندی که در مدح مکین‌الدین است اشاره به شاعران بزرگ عرب و ایران می‌کند و از او یاد می‌کند: احطل و اعشی در آن جانب شده صاحب نفیر شاکر و جلاب از این جانب شده صاحب‌نفر