پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۱۷

از اسیر شهرستانی در دیوان اشعار - غزلیات

دوزخ اقلیم خودنمایی‌ها
جان مرحله برهنه‌پایی‌ها
بسیار ز جانب وفاکیشان
شرمنده شدم ز آشنایی‌ها
خوابی است تمام عمر در عالم
تعبیرش داغ آشنایی‌ها
از عالم راه و رسم بیزارند
هم شهری و طرز روستایی‌ها
از بخت سیه امیدها دارم
در تاریکی است روشنایی‌ها
عاجز شده (ام) ز شکر نومیدی
رابح گشتم ز ناروایی‌ها
شایسته امتیاز گردیدم
دیدم از بس که خودستایی‌ها
دیدیم اسیر در گرفتاری
فارغ نخورد غم رهایی‌ها

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید