پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲۷۰

از اسیر شهرستانی در دیوان اشعار - غزلیات ناتمام

گاهی از نگه به رخم خنده می کند
چندانکه بیش می کشدم زنده می کند
نام خدا به خویش ببالید باغها
او را قبای گل چه برازنده می کند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید