پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۷۲

از اسیر شهرستانی در دیوان اشعار - غزلیات ناتمام

دل که عمری داشت در خاطر تمنای خطت
عاقبت دیوانه اش دیدم ز سودای خطت
فتنه شوخ است آیه تمکین نمی داند که چیست
حسن بی پروا ندارد هیچ پروای خطت

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید