پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۲۳۹

از شاه نعمت‌الله ولی در رباعیات

هر گه که دل از خلق جدا می‌ بینم
احوال وجود با نوا می‌ بینم
و آن لحظه که بی خود نفسی بنشینم
عالم همه سر به سر خدا می‌ بینم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید