پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۲۳۷

از شاه نعمت‌الله ولی در رباعیات

تا جان باشد به می خوری می‌ کوشم
خوش آب حیاتی است روان می ‌نوشم
مویی ز سر زلف بتی یافته ام
زنار کنم به عالمی نفروشم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید