پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۷۲

از شاه نعمت‌الله ولی در رباعیات

ننشین بنشین وز همه عالم برخیز
عالم چه بود ز بود عالم برخیز
در کتم عدم بیا و با ما بنشین
از بود وجود خویشتن هم برخیز

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید